Hymn SP48

Hymn Szkoły Podstawowej nr 48 im. Stanisława Moniuszki

 

 

Skończył się czas beztroskiej zabawy

dla nas nauki już nadszedł czas

praca na lekcjach drogą do sławy

wysiłek na pewno nie pójdzie w las.

 

ref:

Nasza szkoła jest wspaniała

Moniuszkowski zapał wznieca w nas

uczy , bawi i pozwala

w serca przyjaźń wlewać raz po raz

 

Tutaj każdy może stać się sławnym

w laury zdobić swoje skronie

sięgać wyżej, widzieć dalej

by na Wiedzy usiąść tronie

 

ref:

Nasza szkoła jest wspaniała

Moniuszkowski zapał wznieca w nas

uczy , bawi i pozwala

w nasze serca przyjaźń wlewać raz po raz

 

Gdy opuścisz szkolne progi

i w szeroki ruszysz świat

wspomnij swoją szkołę uczniu drogi

bo w Niej „Moniuszkowski rośnie kwiat”

 

ref:

Nasza szkoła jest wspaniała

Moniuszkowski zapał wznieca w nas

uczy , bawi i pozwala

w nasze serca przyjaźń wlewać raz po raz

 

 

 

 

 

tekst: Stanisław Mikołajczyk

Przekaż 1% podatku

Szanowni Rodzice oraz Przyjaciele Szkoły Podstawowej nr 48 w Łodzi!

Będziemy bardzo wdzięczni jeżeli 1% należnego podatku za 2016 rok przekażecie Państwo naszej szkole za pośrednictwem Fundacji Studenckiej "Młodzi-Młodym".

Co należy zrobić?

1. Obliczyć 1% należnego podatku.

2. Jako organizację wskazać: Fundacja Studencka "Młodzi-Młodym" Nr KRS 0000270261

3. W informacji uzupełniającej koniecznie zaznaczyć cel szczegółowy SP 48 Łódź 1840

Świetlica

O nas:

•Świetlica w naszej szkole jest czynna w godzinach 7:00 - 17:00.

•Warunkiem uczęszczania przez dziecko do świetlicy jest wypełnienie przez rodzica karty zgłoszeniowej.

•Dziecko zapisane do świetlicy może być przyprowadzone przez rodziców o dowolnej godzinie, a odebrane nie później jak do godziny 17:00.

•Jeżeli dziecko będzie odbierane przez inne osoby niż rodzice lub będzie samodzielnie wychodziło do domu, konieczne jest pisemne upoważnienie i zgoda rodziców.

Główne zadania świetlicy szkolnej:

•Zapewnienie dzieciom zorganizowanej opieki wychowawczej przed i po zajęciach szkolnych w bezpiecznym i miłym otoczeniu.

•Organizowanie pomocy w nauce.

•Tworzenie warunków do nauki własnej.

•Organizowanie gier i zabaw ruchowo-zespołowych.

•Rozwijanie zainteresowań, zamiłowań i uzdolnień poprzez organizowanie zajęć w tym zakresie.

•Kształtowanie nawyków kultury życia codziennego.

•Kształtowanie nawyków higieny i czystości oraz dbałości o zachowanie zdrowia.

•Rozwijanie samodzielności oraz aktywności społecznej.

•Współdziałanie z rodzicami, nauczycielami, pedagogiem szkolnym.

Proponowane zajęcie:

•Żywe słowo – rozmowy, dyskusje, czytanie i omawianie utworów literackich.

•Zajęcia plastyczne – rysowanie, malowanie, wyklejanie, modelowanie, origami itp.

•Zajęcia muzyczne – słuchanie muzyki, nauka piosenek, tańce i zabawy ruchowe przy muzyce.

•Gry i zabawy dydaktyczne – zagadki, łamigłówki, rebusy, krzyżówki, kalambury, quizy.

•Zabawy ruchowe w sali, na korytarzu, na boisku szkolnym lub na placu zabaw.

•Zabawy w kącikach zainteresowań.

•Zajęcia w pracowni komputerowej.

Dokumenty

 

Statut Szkoły Podstawowej nr 48

Procedura postępowania w przypadku cyberprzemocy i stalkingu

 

Stanisław Moniuszko

 1819 - 1872

            Stanisław Moniuszko był wybitnym polskim kompozytorem, organistą oraz nauczycielem. Tworzył muzykę o charakterze na-rodowym, wplatając w utwory elementy ludowe. Jego najsłynniejsze dzieła to opery: "Straszny dwór" i "Halka". Zdobył sobie międzynarodo-wą sławę już za życia, szczególnie w krajach słowiańskich. Był osobowo-ścią artystyczną, która zmieniła kształt polskiej opery. Stanisław Moniuszko urodził się na terenie dzisiejszej Białorusi, niedaleko Mińska, w majątku Ubiel. Mały Staś przyszedł na świat 5 maja 1819 roku w szlacheckiej rodzinie. Jego ojciec, Czesław Moniuszko herbu Krzywda, był ziemianinem, niegdyś służył jako kapitan w armii napoleońskiej, matka, Elżbieta Madżarska, pochodziła z rodziny węgierskiej. Kompozytor zdolności muzyczne przejawiał już w we wczesnym dzieciństwie, dlatego postanowiono kształcić go w tym kierunku. Pierwszych lekcji udzielała mu matka, która uczyła też jego kuzynów Korzaków. Później kształcił się u warszawskiego organisty, Augusta Freyera. Uczył się najpierw u o. Pijarów, a później w gimnazjum w Mińsku, tam też ukończył sześć klas. W 1836  roku wyjechał do Wilna, by kontynuować naukę muzyki pod kierunkiem Rungenhagena. W Wiedniu poznał zachodnie trendy muzyki operowej i jej organizację, pracował też jako korepetytor chórów. Po trzech latach pobytu, w 1839 roku wrócił do kraju i został organistą w kościele p.w. św. Jana w Wilnie. Jednocześnie pracował jako nauczyciel muzyki. Wtedy też poznał Aleksandrę Mullerównę, z którą wziął ślub w 1840 roku. Ojciec panny młodej był bogatym człowiekiem, posiadał ekskluzywny dom zajezdny. Małżeństwo z Mullerówną zaowocowało dziesięciorgiem dzieci. Moniuszko był założycielem amatorskiego chóru, a w 1854 roku także Towarzystwa im. Św. Cecylii, którego zadaniem była poprawa stanu muzyki sakralnej. W 1858 roku wybrał się w podróż po Europie, w czasie której zapoznał się z repertuarem obcych oper, głównie niemieckiej, poznał też B. Smetanę, a nieco później Rossiniego, Aubera i Gounoda. Łączyła go przyjaźń z wieloma współczesnymi kompozytorami między innymi z Lisztem. Powrócił do kraju i w sierpniu 1858 roku na stałe osiadł w Warszawie. Objął tu stanowisko kapelmistrza opery, a potem również nauczyciela harmonii, w powstającym właśnie Instytucie Muzycznym. W ramach pracy w instytucie rozwinął też działalność zespołu chóralnego. W 1963 roku wybuchło powstanie styczniowe. Destabilizacja sytuacji państwa negatywnie odbiła się na rozwoju kultury. Zawieszono wystawianie "Strasznego dworu" ze względów cenzuralnych - zarzucano jej wymowę niepodległościową (28.09.1865 r.). Moniuszko popadł w tarapaty finansowe, znacznie się wówczas zadłużył. Natomiast jego sława rosła w innych krajach słowiańskich.

            Moniuszko uznawany jest za głównego twórcę pieśni polskiej (ok. 4000 pieśni zawarto w "Śpiewnikach domowych").  Nazywany był też „słowiańskim kompozytorem”. Stanisław Moniuszko zmarł nagle 4 czerwca 1872 roku w wieku 53 lat w Warszawie. Pogrzeb wybitnego kompozytora stał się okazją do zamanifestowania patriotycznych postaw społeczeństwa. Ciało mistrza złożono na cmentarzu powązkowskim w Warszawie. Moniuszko jest najwybitniejszym polskim twórcą operowym. Najsłynniejszą z nich jest "Halka", napisana w 1847 roku w dwóch aktach dla amatorskiej sceny wileńskiej, potem rozszerzona o dwa kolejne. Premiera opery odbyła się 1 stycznia 1958 roku w warszawskiej operze pod dyrekcją B. Metany, do libretta Włodzimierza Wolskiego. W następnych latach grana z upodobaniem w Krakowie, Lwowie, Poznaniu, Petersburgu, Moskwie, Kijowie, Odessie, Wiedniu, Lublanie i Pradze.

           Do jego oper należą też: "Flis" (1858), "Hrabina" (1860), "Straszny dwór" (1865), "Verbum nobile", "Patria", "Beata" i wiele innych. Moniuszko jest autorem 20 oper i operetek ("Nocleg w Apeninach", "Ideał", "Loteria", "Nowy Don Quixote", "Jawnuta", "Żółta szlafmyca", "Woda cudowna " i in.). W twórczości kościelnej wsławił się siedmioma mszami (m.in. "Msza żałobna"), czterema "Litaniami ostrobramskimi", a także "Ojcze nasz", "Z Krzyża boleści" oraz 2 "Requiem", "Chór sprawiedliwych". W dorobku kompozytora znajduje się wiele kantat: "Pani Twardowska", "Njoła", "Milda" i in.). Ponadto Moniuszko napisał muzykę do "Dziadów" Mickiewicza pt. "Widma" i "Sonetów krymskich" na chór z orkiestrą. Stworzył uwerturę symfoniczną zatytułowaną "Bajka" i sporo drobnych utworów fortepianowych. Napisał też podręcznik teoretyczny pt. "Pamiętnik harmonii". 

Więcej artykułów…

  1. Kontakt